Wij in Afrika

Foto's!

2010-05-13T15:11:00.000+02:00

Zoals beloofd heb ik wat foto's van onze reis op onze reis blognote gezet.
Deze foto's zijn verdeeld in 2 albums getiteld: 'Onze reis in beeld gebracht' en 'Beestenspul'.
Je vind deze albums op de rechterzijde van deze blognote onder het kopje 'Pagina's'.

Veel kijk- en leesplezier!

Weer thuis

2010-05-02T20:50:00.000+02:00

Hallo allemaal,

Na een lange zit in het vliegtuig vanuit Johannesburg naar Londen, een fikse wachttijd en gelukkig een korte vlucht van Londen naar Schiphol, zijn we allen gezond en wel weer back home.
Maar zoals alle andere berichten ook dit maal een korte terugblik op voorbije dagen.

Eergisteren hadden we een route vanuit de camping in Sabie naar het Witbank stuwmeer voor de boeg. We volgden de beschrijving die we van BoBo hadden meegekregen en na een kilometer of 20 na Sabie kregen we sterk het vermoeden dat we niet goed zaten. De kaart bevestigde dit en er zat niets anders op om weer terug te keren naar Sabie. Op zich is dit niet zo heel erg want de bergachtige omgeving was schitterend. Maar we verloren er toch weer onnodige tijd mee. Net in Sabie werd duidelijk waar en waarom we totaal de verkeerde kant uit waren gereden. Vanaf de weg naar Sabie zagen we het juiste bord staan, maar men had het verzuimd te plaatsen in de richting waar wij eerder die ochtend naartoe reden (of hadden we nog slaap in de ogen??).
Hoe dan ook, we zaten op de goede weg en deze weg leidde door een nog mooiere omgeving. We stegen zo hoog dat we zelfs op een gegeven moment boven de boomgrens en door de wolken reden. Onderweg hebben we in een plaatsje gepauzeerd omdat dit tot een van de hoogstgelegen voormalige Nederlandse handelsposten behoorde. Het op ruim 2100 meter hoog gelegen plaatsje lijkt nu nog steeds op een handelspost, maar dan specifiek op de toerist gericht.
Naarmate we die middag Johannesburg naderde, werd niet alleen de weg saai (4 baans snelweg), maar ook de omgeving. Met enige moeite wisten we de bewuste camping te vinden aan de Witbank stuwmeer. Een aanrdige camping ware het niet dat veel kampeerplekken door de hevige regenval onder water stonden of veranderd waren in een modderpoel. Verder was er op deze camping geen bal te doen en konden we er niets eten omdat het restaurant gesloten was! Enfin, we hebben ons tegoed gedaan aan de restanten zoals, crackers, pinda's en van dat spul.

De volgende ochtend zijn we met zijn allen begonnen met het schoonmaken van de camper. De dames deden het binnenwerk en Koen en ik bogen ons over de buitenkant. Een tijdrovende bezigheid als je alleen beschikt over een vaatdoekje en een afwas teiltje! Gelukkig mochten we een schoonmaakattribuut lenen van een van de schoonmakers die bezig was met de sanitaire voorzieningen. Na enkele uren zag de camper er weer uit om door een ringetje te halen, maar .......de lucht werd donkerder en donkerder. Niet veel later konden we niet veel anders meer dan in de camper zitten en onze tijd doden. na verloop van tijd besloten we toch maar te vertrekken en onderweg iets te zoeken waar we wat konden eten. Op zich zorgde de regen er voor dat de camper mooi schoon bleef aan de buitenkant, maar helaas was het pad tussen camping en doorgaande weg een kilometer of vier lang en één grote blubber bende!! Gelukkig spoelde dit onderweg op de snelweg er weer vanaf.
Na een stop bij een soort Mac Donnalds (of hoe schrijf je dat?) arriveerden we een goede 2 uur voor de afgesproken tijd bij het depot van BoBo. Tijd genoeg voor Koen en mij om nogmaals met een vaatdoekje de buitenkant van de camper op te poetsen. Om klokslag drie uur arriveerde een medewerkster van BoBo die ons ook 3 weken geleden had uitgezwaaid. We hielden ons hart vast wat zij zou zeggen over het gat in de ombouw. Maar na een gezellig gesprek en na het lijstje van mankementen dat Koen en ik hadden opgemaakt, doorgenomen te hebben, zei zij de buitenkant inspecterend: 'Waar zit die schade dan, ik zie het niet zitten?!' Daar kwamen we dus mooi vanaf........................
Nadat we op het vliegveld waren afgezegd begon het lange wachten, de lange vlucht om uiteindelijk veilig en wel weer te landen op Schiphol. Karlijn en Wesley stonden ons op te wachten en nadat we met elkaar hadden geconstateerd dat onze bagage niet was meegekomen en de daaropvolgende en de daarbij behorende afwikkeling van de papierkraam, reden we (zonder bagage) naar Rhijnauwen. Daar sloten we met elkaar deze fantastische vakantie af met een heerlijk Hollandse pannenkoek!

Het schrijven van deze reisblog deden we ook dit keer weer met veel plezier. Helaas konden we dit keer er geen foto's op plaatsen, maar dat zal ik morgen of overmorgen goed maken, dus ..................kijk bezoek na dit bericht nog maar een keer ons reisblog!

Nogmaals dank voor de leuke reacties en tot volgend jaar!!

Maaike, Koen, Joske & Hans

Een goede morgen uit Sabie

2010-04-29T11:28:00.000+02:00

Zoals gisterenavond beloofd hier weer een bericht van ons vanachter een pc die het prima doet (so far!).
Gisterennamiddag hebben we het schitterende Krugerparc verlaten. Het was duur, ieder dag ruim 60 euro entree, maar zeer zeker de moeite waard.
Het is zo jammer dat we de afgelopen dagen geen internetcafe wisten te vinden, want er gebeurd zoveel dat je na een paar dagen echt moet graven in je geheugen. Maar let's try.

De laatste maal schreef ik al dat we in de regen hebben gereden en dat weer hebben we nog een necht en bijna een hele dag gehad. Los van de regen daalde de temperatuur ook plotseling van ruim 30 graden naar slechts een graad of 15!! Of te wel, tijd om de korte broeken te verruilen voor een lange en de shirts voor truien.
De camper brengt ons nog steeds waar we naar willen, maar is verre van waterdicht en begint hij zo langzamerhand uit elkaar te vallen!

In Francistown, waar we in het donker aankwamen (het is hier om half zeven aarde donker) hebben we alleen overnacht. Gelukkig lag de camping een eindje buiten de stad, want het zag er 'zwart' van de ...types. Een bordje langs het pad dat we opmoesten naar de camping bevestigde ons gevoel. De tekst: 'Be allert and don't leave your vehicle after this point!' zei ons voldoende. Bij aankomst op de camping bevestigde men ons dat het veilig was en er wachters waren. Deze hebben we die avond ook ontmoet en een van hen was en ....... je gelooft het niet, gewapend met een heuse speer. Nou dat is toch een hele geruststellende gedachte.
De volgende ochtend zijn we vroeg vertrokken voor een veel en veel te langer rit richting Krugerparc. Onze teller gaf bij aankomst bijna 600 kilometer aan en dat is hier met niet al te beste wegen een hele, hele lange dag. Enfin, in het donker kwamen we aan bij de camping in ... (plaatsnaam ben ik even kwijt). Na gegeten te hebben zijn we direct gaan slapen, want we waren behoorlijk gesloopt.

De volgende dag wilden we in de buurt, maar op de weg naar onze volgende stop, een van de grootste baobab bomen gaan bekijken. Het zandpad er naar toe vonden we en hebben we voor de zoveelste maal ruim een uur zitten hotsen in de camper (geen wonder dat deze langzaam uit elkaar valt). Maar, de omgeving is zo verschrikkelijk mooi, dat je dat ongemak snel voor lief neemt.
Uiteindelijk aangekomen bij de baobab met een omvang van 49 meter!!!! kregen we na het betalen van entree een persoonlijke rondleiding en uitleg. Mijn hemel, wat een gevaarte! na het het bezoek leek het alsof gewoon via de verharde weg vanf de boom onze weg konden vervolgen. Helaas was dit van korte duur en stopte het asfalt bij het bereiken van de grens van het plaatsje. Dit pad was een stuk slechter dan het voorgaande en heel even dacht ik dat we vast zouden komen zitten. Daarop besloten we om te keren en dezelfde weg terug te rijden. Tjaaaaaaaaaaaaaa, en toen gebeurde het onvermijdelijke. Ik kon met de camper niet voldoende vaart houden en daar stonden we dan. Midden in de middle of knowwhere. Heel even hebben Joske, Maaike en Koen geprobeerd te duwen, maar helaas. God zij dank kwam er een stel jonge kerels aan in een fourwheeldrive en met behuilp van hen werden we vlot getrokken (geduwd).

Na weer een hele dag gereden te hebben door de prachtigste natuur, kwamen we in de middag aan bij een ingang van het Krugerparc. Na betaling mochten we dit wereldberoemde wildpark in rijden. Niet direct zagen we wild, maar voordat we bij de camping aankwamen hadden we al het nodige aan beesten gezien en zijn we ook vaak gestopt. Maar ja, je mag er niet sneller rijden dan 50 kilometer en de tijd begon te dringen. De hekken sluiten in het park en om de campings om 18.00 uur en als je dan niet binnen bent, dan heb je pech!
Om even voor zessen, we zaten hem met zijn allen flink te knijpen, zagen we het verlossende bordje met de naam van onze camping. Koen zat aan het stuur en plotseling dook ons pad naar beneden een rivier in!!! Gelukkig zagen we midden in de rivier op een soort onderwaterbruggetje een auto staan die na een poosje achteruit het water uit reed. Met zweet op het voorhoofd stuurde Koen behendig ons gevaarte over de smallen oversteek. Het water stroomde behoorlijk, maar had geen kracht kracht genoeg om gevaar voor ons op te leveren. Halverwege, en ik dacht dat ik het niet goed zag, lag een krokedil van een metertje of 3 met zijn bek op de oversteekplaats. Op een centimeter of 10 passeerden we het beest en dat alles in het donker!! Niet veel verder stonden we samen met de andere auto voor .........een gesloten gate. Na bellen moesten we omrijden naar de hoofdingang (we stonden bij de achteringang) en werden we gelukkig nog binnen gelaten.

De camping was, in tegenstelling tot nu toe, behoorlijk druk. Na een nacht zijn we de volgende morgen weer bijtijds op pad gegaan en hebben we de hele dag genoten van de natuur en ........ van alle wilde dieren natuurlijk. We hebben nog steeds niet alle 5 van de Big Five gezien, maar we zijn zo wie zo al gelukkig met alle andere dieren die we hebben gezien.
Na de rit, van ook weer een hele dag, kwamen we dit maal in het licht en ruim voor sluitingstijd binnen op de volgende camping. Ook deze camping was flink druk, maar erg mooi en goed geoutilleerd. Niet ver voor deze camping spotten we plosteling 3 zwarte neushoorns. Aanvankelijk stonden de beesten een behoorlijk eind van ons vandaan, maar na ruim de tijd genomen te hebben kwamen ze zo dichtbij dat we startklaar zaten om het hazenpad te kiezen. Wat een machtig gezicht om deze beesten in het wild te zien, te horen en te ruiken!

De volgende ochtend (gisterenochtend) zijn we heel vroeg vertrokken om voor de laatste dag nog voluit te kunnen genieten van de natuur. Ook dit maal hadden we weer zo veel geluk. Net buiten de camping ontwaarden we een grote groep zebra's. Deze liepen voor en acjter ons over het pad. We hebben ruim de tijd genomen om deze pracht beesten te bekijken. Niet veel verder, we hadden besloten om een zijpad in te slaan, ontmoetten we een viertal giraffen...................schitterend!! Ook daar hebben we ruim de tijd genomen om te genieten. Omdat het pad een zogenaamde 'loop' uiteindelijk weer op de verharde weg komt besloten we door te rijden. na bijna een uur nog niet op de weg te zijn, zijn we omgekeerd en hebben we het zlefde pad weer terug gereden.
In de namiddag bereikten we de uitgang van het Krugerparc en namen we afscheid van dit prachtige spectakel. Na enige tijd reden we de bergen in en dus weer een geheel andere omgeving. De camping waar we vanncaht en aankomende nacht staan, ligt aan een snelstromende beek in een dal. Gelukkig konden we een mooi plekje vinden direct aan het water en hebben we de hele nacht de beek op de achtergrond gehoord. Vanmorgenvroeg (voor 06.00 uur) zijn Koen en ik de camper uitgelsopen om een ijsvogel te kunnen fotograferen en ................gelukt!! Pal voor de camper heeft het beestje een struikje van waar het jaagt op vis.
Goed, ik ga een eindje breien aan dit lange bericht en sluit me bij de rest aan voor een kop koffie en iets lekkers erbij! Vandaag doen we het zeer rustig aan. Morgen rijden we naar de laatste camping waar we moeten zien dat we de camper van binnen en van buiten kunnen schoonmaken, want schoon laten maken kost veel te veel. Zaterdag moeten we tot slot om 15.00 uur bij de camperverhuurder zijn en gaan we (al weer) in de avond richting Nederland...........................
Oh ja, het weer is weer ruim boven de dertig graden en we vonden / vinden alle reacties van jullie erg leuk...........blijven doen!!
Bovendien ben ik rete nieuwsgierig hoe ons project in Sri Lanka verloop!!!!

Goed, einde van dit bericht en misschien tot een volgende / laatse keer.............liefs van ons allen!!

dagen

2010-04-28T20:15:00.000+02:00

Niet dat we de laatste dagen niets te schrijven hadden, of niets beleefd hebben, maar we hebben nu pas weer een internetmogelijkheid in de voorlaatste camping in Zuid Afrika: in Sabie wel te verstaan. We houden het zeer kort, want deze pc werkt voor geen meter en vreet alleen maar onze Rand op. Het gaat nog steeds prima met ons en morgen zoeken we in het plaatsje een betere Internetmogelijkheid. Tot dan.

Op naar Krugerpark

2010-04-24T09:43:00.000+02:00

In tegenstelling tot anders, nu een bericht geschreven in de ochtend. Gisterenavond was dit niet nodig vanwege het 'slechte' weer. ja, ja ook in Afrika kan het regenen! De camper staat weer startklaar, Koen en ik hebben net het chemisch toilet geleegd (heerlijk werk, vooral 's morgens vroeg!) en zodadelijk drinken we nog een kop koiffie en vertrekken we richting Francistown. Nog een nacht in Botswana om morgen naar de eerste overnachtingsplek in het Krugerpark te rijden (ca 500 kilometer hebben we gisteren berekend!!).
Maar, met onze story's zijn we gebleven bij eergisteren, dus vanaf dat moment een vervolg en ik zal het proberen kort te houden.

Eergisterenochtend terugkomend van het douceh werd ik aangenaam verrast door een camper vol met balonnen. Reden.........mijn ...ste verjaardag! Maaike en Joske hadden de longen leegeblazen om al die 60 balonnen op te blazen........geweldig! Niet veel later hebben we op een pleintje in Livingstone een kop koffie gedronken en had Maaike het (weer) voor elkaar gekregen dat er een taartje met een kaars werd gebracht en op de achtergrond 'Happy Birthday' klonk. Na deze feestelijkheden zij we op ons dooie gemakkie richting grens (veer) van Zambia en Botswana gereden. Onderweg bij een van de vele roadblocks moeten stoppen en ....... jawel, weer geld betaald! Geld waarvan we wisten dat we dat nog moesten betalen, maar poas bij het veer. Niet dus, gewoon langs de weg.
Bij het veer aangekomen was het weer direct een gedrang van allerlei types die 'goedbedoelde' services wilden bieden, zoals wijzen waar je kan parkeren, waar naar toe voor de formaliteiten, je neus afvegen en ga zo maar door. Temidden van deze massa stond ineens onze 'man' van de heentocht voor het raam en dirigeerde me naar een plek met het gezicht van een oorwurm. Omdat ik in hem niet veel kwaads zag, ben ik hem samen met Koen gevolgd naar de verschillende kantoortjes voor alle formaliteiten. Nu weet ik niet of de Zambiaan over het algemaan niet vriendelijk is, of dat dit gedrag alleen bij een beambte hoort.......in ieder geval nemen die gasten achter hun loketje (zij wel gekoeld door airco) aan dat je uiteraard begrijpt welk formilier je moet overhandigen en welk boek je voor de zoveelste maal moet invullen. Nou ja, gelukkig lukte alles en was de pontbaas de laatste die we betaalden in Zambia. Ja, onze vriend deed nog een laatste poging door me te vertellen dat we aan de overkant nogmaals een bedrag van 20 Dollar moesten betalen, maar dan alleen in Botswaanse Pula's. Kijk, dit vetrouwde ik niet en bedankte hem voor zijn diensten met een kleine fooi, waarna hij en zijn kornuiten verdwenen.
Het op de veerpond rijden was ook dit keer een hele belevenis en ....... dit maal door Koen vastgelegd. De aanlegplaats is geen mooie zaols wij die gewend zijn, maar gewoon ergens steekt het vaartuig een oprijplaat in het zand. Daar mag je dan, hopend dat je banden en de camper in takt blijven, tegenop rijden. Vervolgens kom je op een stels stalenplaten die bij elkaar de vorm hebben van een veerpond, aangedreven door een enorme dieselmotor. Ook nu was er niet veel ruimte meer over en de ruimte die er was werd opgevuld met lopende passagiers.

De oversteek over de snel stromende Chobe rivier is ook spectaculair. Afgezien van de stroming leek het er op dat we dit maal zouden aanleggen in het riets. Gelukkig wist de veerpontbaas een plekje te vinden in ondiep water. Daar plonsde ik de camper maar in en kon nog net Koen aan boord hijsen. Maaike en Joske 'mochten' door het water de vast wal proberen te bereiken. Gelukkig heeft Koen ook dit vastgelegd.
In Kasana hebben we eerst weer geld gehaald boodschappen gedaan en zijn vervolgens naar de camping gereden. Die avond wilden we ons het zojuist gekochte vlees 'braaien' maar daar hebben we vanaf gezien vanwege het niet te definieren geurtje dat het vlees droeg. Jamme, maar we zijn nu nog gezonde en dat willen we zo houden.

Gisterenochtend hebben we Kasane verlaten en hebben een behoorlijk deel door de regen gereden (Maaike!). Net nadat de regen was gestopt zagen we een olifant direct langs de kant van de weg staan. Wat een machtige beesten zijn dat toch en als ze zo dichtbij staan, dan zijn het helmaal machtige beesten. Deze olifant stond, in tegenstelling tot anderen, wel rustig te grazen en kwam voetje voor voetje (nou ja 'voetje??') dichterbij. Na een tijdje gekeken en gefotografeerd te hebben vervolgden wij onze weg. Net voorbij Nata vonden we de camping waar we al eerder hebben gestaan en parkeerden we de acamper weer op hetzelfde plekje.

Gisteren namiddag hebben we ons ingeschreven voor een jeeptocht de Kalahari woestijn in, naar een van de grootsts zoutpannen wel te verstaan. Een mooie en spectaculaire rit en een prachtige zonsondergang waren de ingredienten van gisteren namiddag. Na ene overdadig diner zijn we gaan slapen en gaan zodadelijk op pad richting Francistown en daarmee ben je weer helemaal bij.

Oh jaaaaaaaaaaaa, mijn fototoestel doet het weer!!!!!!!!!
Tot een volgende gegelegenheid.

Zambia

2010-04-21T19:52:00.000+02:00

Hallo, hier zijn we weer. Twee dagen niet online geweest vanwege gebrek aan Internet. Op dit moment zijn we in Zambia en wel in een camping vlakbij de plaats Livingstone. Om hier te komen is een verhaal apart, om te beginnen bij de oversteek van Botswana naar Zambia. Maar laten we beginnen bij eergisteren.
Nagenietend van een geweldig mooie boottocht door een deel van de delta zijn we eergisteren ochtend vertrokken richting Nata. dezelfde weg terug, maar andersom zie je weer nieuwe dingen. De weg blijft lang, recht en slecht. Na een kleine 200 kilometer bereikten we een schitterende camping, genaamd Planet Baobab. Ja, ja we hebben deze prachtige bomen nu in levende lijven gezien en gefotografeerd. Gisteren ochtend zijn we weer bijtijds vertrokken voor een lange rit naar Kasane. Helaas is het me nog steeds niet gelukt om Botswaans geld te pinnen, dus komen we steeds krapper te zitten. Een aantal zaken kan ik met mijn Mastercard betalen, maar andere zaken weer niet. Ook in Nata kregen we te horen dat men de Maestro kaart niet erkend.
Gelukkig konden we wel met de Mastercard tanken, dus daar konden we weer een stuk mee vooruit.
Na een werkelijk ongelooflijk lange en saaie weg kwamen we in Kasane aan. De lange, lange rit werd wel goed gemaakt doordat we vlak voor Kasane een paar maal vlak achter elkaar een groep olifanten langs de weg zagen staan. Dit maal bleven ze staan voor de foto.
De camping in Kasane was niet veel bijzonders, we stonden er alleen en er was verder dus niets te doen. Vroeg naar bed, want men had ons geadviseerd om 06.00 uur bij de grens te staan. Kort voor de grens stond er een enorme rij enorm lange vrachtwagens stil in het donker. In eerste instantie sloten we keurig netjes achteraan aan, maar al snel reden we toch maar naar voren. Er werd niemand kwaad, dus bleven we vooraan de rij waxhten totdat de grens open ging. Nadat om 06.30 uur iemand het hek van de weg had gehaald was de grens open. Hierna volgde een run op het dounagebouw voor de nodige formaliteiten. Gelukkig duurde dit voor ons niet te gek lang, want we kregen een beetje voorrang.
Na de controle reden we door totaan aan het water!! We moesten namelijk met een veerpont worden overgezet en toen begon het........... Alleereerst was het nog net niet licht en lagen er vele ongure types in bootjes verscholen in het riet. Eerst dachten we nog dat het vissers waren, maar dat bleek al snel niet het geval. Ja, ze visten wel, maar vooral goederen uit de vele vrachtwagens!! God zij dank liepen er een paar politiebeambten, maar die hadden hun handen aan die gasten vol. Oh ja, de veerpont was nog in geen velden of wegen te zien. Ook nu stonden we met de camper vooraan, maar dat bleek later geen garantie om ook als eerste aan boord te mogen.
Toen er een boot aankwam en halverwege de rivier was, werd deze belaagd door de vele houten boten en hun kornuiten. Wat er toen allemaal gebeurde weten we niet, het was in ieder geval een chaos. Ondertussen hadden zich al twee man bij de camper gemeld die zich uitgaven voor de een of andere beambte. Het zal, maar aan de buitenkant was dat in ieder geval niet te zien. Ze boden ons allerlei hulp aan, zoals op de boot loodsen en ons behulpzaam zijn bij de verschillende betalingen.
Nadat de pont had aangelegd werd er gebaard dat ik erop mocht, maar plots was er een vrachtwagen die blijkbaar voorrang had. Wij moesten wachten op een andere veerpont en dat was maar goed ook, want de staat waarin het vaartuig verkeerde was uiterst dubieus
Maar, ook de volgende was niet veel beter. Allereerst moest ik een eind door het water en door de blubber om bijna loodrecht de pont op te rijden. Op de pont was niet meer plaats dan voor onze camper en nog een kleine vrachtwagen. De rest van de oppervlakte werd evenwel opgevuld met lopende passagiers, waaronder Joske, Maaike en Koen. Tot mijn grote schrik moest ik een prijs betalen van 20 Dollar!! Voor die prijs kun je in Nederland een heel jaar lang heen en weer varen. Maar goed, we hadden natuurlijk geen andere keus. Het volgende probleem dat zich aandiende was het feit dat ik geen Dollars had en ook geen Zambiaans geld, maar daar stond onze 'vriend'. Hij had het Zambiaanse geld in overvloed en rekende op zijn mobieltje snel om hoeveel Pula's wij weer aan hem mochten betalen.
Goed daarmee hadden we de eerste finaciele stap gezet om 2 dagen Zambia te mogen bezoeken. Om een heel lang verhaal kort te houden...............we hebben ongelogen bij 5 verschillende instanties vooral veel geld moeten betalen voor allerlei papieren, stempels en weet wat nog meer. Toen we eenmaal de grens over waren en er nog een bedrag van ons werd gevraagd ging bij mij het lampje uit. Onze vriend heb ik toen maar uitgenodigd om een bezoek te brengen bij de politie, althans men zat in een gebouwtje met het bordje police erop en binnen zaten een paarboeven vastgeketend aan de stijlen van het raam. De politiebeambte legde me uit dat alle betalingen inderdaad noodzakelijk waren. Daarop betaalden we de laatste insurenceverhaal en gingen we op pad.
Drie en een half uur later reden we Livingstone binnen en vonden we een prachtige supermarkt met een bankje waar men ook hier weer geen betaalkaarten accepteerde, dus maar weer een paar euro's gewisseld.
Uiteindelijk vonden we de besproken camping en vonden we een lekker plekje. Na een broodje gegeten te hebben reden we richting de Victoria watervallen. Om het financiele debacel van deze dag compleet te maken, moesten we nog eens 20 Dollar de man betalen om binnen te komen! Nadat ik vroeg waarom de Zambiaan er bijna voor niets naar binnen mocht en wij een achterlijk hoog bedrag moesten betalen, kreeg ik een ... antwoord. Ook nu stond ik voor het dilemma dat ik geen Dollars had en opnieuw trok ik de knip met euro's. Nadat ik te veel euro's had en men geen geld terug had, hoefden we plotseling maar 3 kaartjes te kopen en kostte het kaartje voor de camper ook wat minder.
Even later liepen we richting de watervallen en men had ons al gewaarschuwd dat je kletsnat zou worden. Nou dat werden we! Maar, wat is die waterval een belevenis om mee te maken, met geen pen te beschrijven. Helaas was ik zo stom om toch een foto te maken terwijl het kleddernat was om ons heen. Met als gevolg dat mijn toestel nu geen sjoegen meer geeft!!!!!!! Ik vrees met grote vrezen dat ik de rest van de vakantie geen foto's meer kan maken..................... Goed, om dit allemaal op te schrijven zette ik me zojuist achter deze pc en .........breekt mijn bril..........kan een dag nog leuker???
Wij gaan aan tafel en laten vanavond voor ons braaien!
Tot een volgende keer maar weer!

Hippo

2010-04-18T21:41:00.000+02:00

Hallo, hier zijn wij weer vanachter een pc die het amper doet en waarvan het beeldscherm echt zijn langste tijd heeft gehad. Het is dus zeer waarchijnlijk dat dit bericht vol schrijffouten staat.
Gisteren zijn we goed aangekomen in het plaatsje Maun in de Ogavango Delta. Het was een rit vanuit Nata van ongeveer 300 kilometer en we moesten vooral goed opletten op gaten in de weg en overstekende beesten (ezels, koeien en geiten). Sturen hoefden we amper en over deze afstand zijn we slechts een handje vol auto's tegengekomen. In Maun hebben we eerst geprobeerd geld te pinnen, maar dat is in Botswana blijkbaar onmogelijk. Dus, mocht je ooit plannen hebben om naar dit land te gaan, schaf dan een Visa card aan! Uiteindelijk hebben we een geldwisselakantoor gevonden en hebben we een deel van onze reserve euro's ingewisseld voor Pulies. Boodschappen en uit eten kun je goed met een Mastercard betalen, maar tanken moet echt met Pulies.
Nadat we klaar waren in Maun vonden we de camping 12 kilometer ten noorden van deze plaats. Zo op het eerste gezicht een leuke camping, maar we hadden verwacht direct aan de delta te mogen staan. Maar helaas geen water te zien, behalva dan dat in het zwembadje van de camping. Omdat vanuit de camping allerlei trips te maken zijn, hebben wij gisterenavond een boattrip geboekt, inclusief een bushwalk. Het was een lijvig bedrag, maar we wilden het toch niet missen want de Okavanko delta is een ware bijzienswaardigheid.

Goed, vanmorgen vroeg opgestaan om zodoende om half acht in een jeep plaats te kunnen nemen voor een rit van 2 uur(!!!) naar een opstapplaats. De chauffeur, een erg aardige jongeman, hield niet zo van opschieten en we begrepen dan ook best waarom de rit 2 uur moest duren. Maar.......na enkele kilometers reden we plotseling van de doorgaande weg een pad de bush in. De daarop volgende rit was niet alleen spectaculair, maar door een schitterende omgeving bovendien. Het spectaculaire deed zich vooral voor toen we een rivier moesten oversteken, niet via een brug,. maar door het water en over 8 houten palen! In een nederzetting, bestaande uit die typisch Afrikaanse lemen hutjes en een palmbladeren dak, stapte een mevrouw in de jeep...het bleek een van de 'roeisters' te zijn. Niet veel verder berereikten we de opstapplaats en werden we opgewacht door een mannelijke collega van de vrouw. De vaartuigen waren heuse uitgeholde boomstammen en werden voortbewogen met een lange stok. Nadat we hadden plaatsgenomen volgde een ongelooflijk mooie tocht door een heel klein deel van de delta. We voeren, neen gleden, door spiegeglad water, door gras, riet en velden met waterlelies....adembenemend! Onderweg werd er bij heel kliene kikkers in het riet gestopt om er een foto van te maken. Ook mochten we op een gegeven moment het water in omdat de boten vastliepen op het zand. Ach, het was geheel ongevaarlijk en heerlijk verkoelend bovendien.
Na ruim een uur varen kwamen we in wat meer open water en lagen op een goede honderd meter .......................hippo's ons aan te staren. Hippo's, of te wel nijlpaarden en niet een paar, maar 15 stuks. Omdat het eorme beest een zeer slechte reputatie heeft, het is vijand nummer 1 van de mens in Afrika en daar buiten, bleven we dan ook op gepaste afstand. Eerlijk gezegd was dit voor ons eigenlijk al een beetje te dichtbij. Maar, het is wel een enorme belevenis om deze beesten in hun eigen habitat te kunnen zien, horen en ruiken!

Nagestaard door de hippo's meerden we enkele meters verder af en begon een vermoeiende, maar mooie wandeltocht door de bush (letterlijk). Helaas hebben we tijdens de wandeling geen wilde dieren gezien, zoals giraffen, olifanten en zebbra's. Nadat we weer ruim een uur in de boot hadden gezeten en genoten, namen we afscheid van de bootduwers. Op de camping hebben we een glas gedronken op deze uiterst boeiende en schitterende dag en we hebben deze dag zojuist afgesloten met een heerlijk diner in het restaurant van de camping.
Morgen vervolgen wij onze weg. We gaan dan weer terug richting Nata om vandaar uit naar het noorden, naar Kasane te rijden. We overnachten evenwel morgenavond in Gweta, vlak voor Nata. Uiteraard hopen we weer op een Internet mogelijkheid, die hopenlijk beter functioneert als deze!

Nata

2010-04-16T17:39:00.000+02:00

16 april

Zo, ondertussen zijn we weer 300 kilometer verder Botswana in gereden en zijn sinds twee uur vanmiddag in Nata. Een pracht van een terrein en een lodge met alles erop en eraan. Maaike ligt nu nog aan het zwembad, Joske ligt gestrekt in de camper en Koen en ik hebben geprobeerd vogels te spotten, maar helaas - waarschijnlijk te warm?! ! Alleen, er is niet echt een camping althans er zijn wel een aantal plekken, maar er is geen electriciteit voor ons. Nu zijn wij niet voor 1 gat gevangen en we hebben de camper strak tegen een sanitairgebouwtje gezet en tappen nu stroom van een stopcontact uit het gebouwtje.
Goed, vanmorgen bijtijds vertrokken uit Palepye richting Nata. Eerlijk is eerlijk, ik ben vanmorgen een paar meter een spookrijder geweest. De eerste keer deze vakantie dat ik tegen het verkeer in reed. Het leverde geen enkele schade op (behalve aan mijn ego!), alleen verbaasde zwarte gezichten.

Ook vandaag hebben we alle drie weer de camper bestuurd. De reis verliep vlot alleen was de weg ongelooflijk recht en slecht (heel veel kuilen). Verder moesten we goed letten op overstekende koeien, ezels en geiten. Neen, de afgelopen twee dagen hebben we verder geen andere wilde beesten gezien en al zeker niet iets van de Big Five. Maar........de natuur waar we doorheen zijn gereden was prachtig.

We houden het vandaag kort omdat er ook niet zo veel te vertellen is. We gaan vanavond hier in het restaurant eten, bijtijds naar bed en morgen weer vroeg op pad. Opnieuw staat ons dan een tocht van ruim 300 km te wachten naar Maun aan de Okavanka Delta. Daar blijven we weer 2 nachten en hebben we wat meer tijd om de delta te bezoeken, waarschijnlijk doen we dit in een longboat!!
Tot zover..............tot een volgens bericht.

Botswana

2010-04-15T18:13:00.002+02:00

15 april
Na een lange en vooral erg stoffige reis zijn we vanmiddag aangekomen in het plaatsje Palepye in Botswana. Maar....laten we beginnen bij gisteren de 14e april.
Op de laatste dag in het echt schitterende Marakele Notional Parc werden we 's morgens vroeg verrast door en stel struisvogels! De enorme beesten liepen rustig naar eetbare zaken te zoeken tussen de enkele caravan, tent en onze camper. Helaas legden zij als dank geen ei voor ons! Na het ontbijt zijn we vroeg met de camper het park ingereden en niet ver van de camping stonden 2 neushoorns.......schitterend. Het zijn enorme beesten en het is best vreemd dat dit soort gevaartes zo bang zijn voor mensen. Niet dat we de camper hebben verlaten om hen te aaien, maar alleen al onze aanwezigheid was voor hen reden genoeg om het 'hazen' pad te kiezen.... bijzonder!
Het pad, vol kuilen en stof, zou moeten eindigen bij een tentcamp een aantal kilometers van onze kampeerplek. Het eerste deel hadden we de dag ervoor al gereden, maar zijn toen op een gegeven moment omgekeerd omdat we ons een beetje zorgen maakten om de hoeveelheid brandstof in de tank. Maar de avond ervoor hebben we hem in het naburige plaatsje laten vol tanken, zodat we ons daar vandaag geen zorgen over hoefden te maken.
Goed, op een gegeven moment moesten door een kleine tunnel en stonden we voor een hek dat absoluut niet bedoeld was om aan te raken. Neen, de electriciteit was zeker bedoeld om de olifanten binnen het terrein te houden. Na een druk op de knop gleed het enorme hek open en konden we erdoor heen. We kregen hierbij een heus Jurasic Parc gevoel!!
Na een tijdje werd het pad pas echt slecht en konden we ons voorstellen dat dit nu niet echt geschikt is voor een camper van ruim zes meter lang, maar meer voor een vierwiel aangedreven jeep. Nou ja, we namen de gok en kropen al hotsend naar boven de bergen in. Er lag wel veel olifantenpoep op het pad, maar de eigenaren ervan hebben we helaas niet gezien.
Na een tijdje bereikten we tot onze opluchting het tentcamp................schitterend! Aan een meer lagen buitengewoon luxe tenten met een verranda met uiteraard zicht op het meer en de omringende bergen. Bij het indraaien van de toegang van een paar van die tenten, had ik helaas een te laag hangende boomtak niet in de gaten. Een knal en een flink gat (!!!) gat in de ombouw van de camper boven de bestuurders cabine. Tja, dat kost ons geld!!
Na een tijdje rondgekeken te hebben zijn we langzaam aan weer terug gereden en gehobbeld naar de camping. Na een korte brunch zijn we naar het dorp gereden om boodschappen te doen.
In de namiddag zijn we opnieuw een eind de route in het parc opgereden en tijdens dit uitstapje zijn we helemaal op onze wenken bediend wat wild betreft. We zagen de Koedoe, de grootste antilope, veel impala's, bavianen en een kleine groep neushoorns. Bij terugkomst op de camping wachtte ons helemaal een mooie verrassing. Rustig grazend liepen er 2 neushoorns over de camping!! Dat geloof je toch niet........twee enorme witte neushoorns rustig scharrelend over de camping op ongeveer een meter of 25 van onze camper!!! Ondanks dat hebben we wel de barbeque aangestoken en hebben we ons vlees en zalm (Maaike) gebraaid! Tuurlijk hebben we veelvuldig met onze zaklampen de camping af geschenen om te zien waar de kolossen waren. Gelukkig hebben we van hen geen last gehad.
Ook die avond hebben we weer ongelooflijk genoten van de enorme sterren hemel en de vele tientallen oplichtende ogen van impales die 's avonds ook een bezoek brachten aan de camping. Tjonge wat een avontuur.

Vanmorgen bijtijds opgestaan en na het ontbijt begonnen aan een mooie rit naar de camping in Palapye. Althans het eerste deel was mooi en verliep lekker vlot. Bij de grens kostte het wat tijd alvorens we Botswana in mochten. Omdat we niet helemaal goed waren gereden wachtte ons nu een stoffige en enorm hobbelige weg van bijna 50 kilometer lang en...........dat hebben we geweten!
Maar goed, ook aan dit stof happen kwam een einde en na niet al te lang rijden bereikten we de camping. Ook dit weer een heel mooie, maar absoluut niet te vergelijken met de camping in het Marakele Parc. We gaan zodadelijk lekker buiten genieten van een lekkere maaltijd of buffet........we laten ons verrassen!
Zo, jullie zijn weer helemaal bij en weet ..............we hebben nog zoveel meer te vertellen.
En oh ja, het rijden met zijn drieen gaat prima (een voor een wel te verstaan)!!

'Big Five'

2010-04-14T14:07:00.000+02:00

Daar zijn we weer en we genieten!!
Gisteren zijn we na een valse start, verkeerd gereden na het verlaten van de camping, in de vroege middag aangekomen in het Marakele National Parc. In dit wildparc dat ooit door onze eigen Prins Bernhard weer nieuw leven is ingeblazen, ligt ook de camping. Maar goed, even terug naar de eerste camping in het National Parc Pilanesbrerg. Een prime camping met prima voorziningen en een dito restaurant. Van de receptionist mochten we zelf een plek uitzoeken en dat viel niet mee. Tenminste, wij waren ongeveer de enige gasten en dan is de keuze erg groot en dus moeilijk. De enige gasten die we er in grote mate aantroffen waren brutale apen, die her en der in een verlaten tent aan het leeg roven waren.
Temidden van de mooie vogels (mooie foto's Bert!) vonden we een prima plek. De rest van de dag hebben we luierend doorgebracht en 's avonds heerlijk gegeten in het restaurant.
De volgende morgen vroeg opgestaan om een wandeling te maken en we werden al direct getracteerd.........op 3 giraffen. Welliswaar een eind van ons vandaan en hoogspanningsdraden op de achtergrond, maar toch. Op diezelfde korten wandeling liepen we nog tegen een aantal impala's aan. Tjonge, wat is dat mooi om in het wild mee te mogen maken!
In de avond hebben we deelgenomen aan een safari in een jeep en ook daar werden wij op onze wenken bediend. Direct na binnenkomst in het park stond een flinke groep olifanten............!! Erg fraai om nu ook eens Afrikaanse olifanten te zien in het wild. De rit door de natuur was leuk, maar de duisternis valt hier erg snel in, dus de meeste tijd reden we in het donker.
De ochtend erop hebben we de wandeling van gisterenochtend opgepakt en opnieuw was het raak......twee griraffen en wat impala's. Toen was het tijd om te vertrekken en dat gaat met een camper erg vlot, dit in tegenstelling tot een tent of caravan.

Na een prachtige rit, na een valse start dus, bereikten we in de middag het Marakele National Parc. Na de formaliteiten mochten we het parc in op zoek naar de mooiste pelk die we maar konden vinden. Via niet geasfalteerde maar een stroffige weg mochten we onze camper naar een campingplek rijden. Niet ver na de ingang stiond er plotseling een giraf langs de kant van de weg...................op een meter of tien van ons vandaan! Ja, ja we hadden nu echt het idee dat we in Afrika zijn. Wat is zo'n beest allemachtig mooi van dichtbij en in het wild.
Niet lang hoefden we te zoeken voordat we een pracht plek hadden met ruim uitzicht over een vlakte en bergen in de verte. Bij de receptie begrepen dat we zelf een bepaalde route door het parc mochten rijden en dat hebben we in de namiddag dan ook gedaan. We hadden ogen tekort door alles wat er te zien was / is.
Neen, we hebben to nu toe niet de Big Five gezien, maar wel 2 ervan en we zijn daarover nu al gelukkig.
Vanmorgen opnieuw een stuk van de route door de bush gereden en opnieuw allerlei mooi wild gezien waaronder twee neushoorns!! Op de terugweg liepen er plotseling vier giraffen voor ons op het pad en bleven daar ook geruime tijd lopen...........schitterend!!
Goed, we gaan dit verhaal beeindigen want er moeten nog meer mensen via internet vertellen hoe mooi het is in Zuid Afrika.
Morgenvroeg vertrekken we naar Botswana en mogen dan een heel eind rijden. Oh ja, rijden in de camper gaat ons alle drie goed af en links rijden is heerlijk (zoalng iedereen dat maar doet!!).
Let niet op de taalfouten s.v.p. het toetsenbord is niet de allermodernste!
Tot een other story!!

Wij zijn er

2010-04-11T20:56:00.000+02:00

Ja, ja wij zijn er!
Na een goede reis met KLM (naar Londen) en Virging Pacific (naar Johannesburg) zijn we vanmorgen mooi op tijd aangekomen. In de ontvangsthal stonden tientallen mannen en vrouwen met bordjes met namen van reizigers erop. Het duurde heel even voordat we onze man hadden gevonden. Met een busje werden we in goed 10 minuten naar het camper depot van Bo Bo gebracht. Ook daar werden we allervriendelijkst ontvangen en ook allervriendelijkst werd ons gevraagd een ' ogenblik' te wachten. Dit ogenblik werd een half uur, maar we hadden wel de tijd om de camper als vast in te richten.
Na een grondige uitleg en inspectie was het moment daar om het voortuig de straat op te sturen. Gelukkig viel dit niet echt tegen, maar we reden al direct fout! Na een stoepje en een bocht van 180 graden reden we de goede richting op. Erg blij was ik (en de anderen) dat we niet door de stad hoefden te rijden, maar via een goede snelweg de drukte van Johannesburg en later van Pretoria konden omzeilen.
Na een kilometer of 50 werd de snelweg een tweebaans weg en werd ook de natuur al maar mooier. Na een rit van 200 kilometer bereikten we de eerste camping in het National Parc Pilanesberg. Een camping midden in de natuur en volop plek om te staan. Ook een plek overigens waar apen heer en meester zijn, althans dat zouden ze willen. Of te wel; er zaten apen op en in tenten, met blikken bier (neen, geen toeristen) en zelfs eentje met een tube tandpaste in zijn bek!
Na een plkeje gevonden te hebben, hebben Koen en ik al de nodige foto's gemaakt van allerlei beestenspul rond de camper. Overigens een prachtig ding, met 'voldoende' ruimte en ....... het rijden ermee + links valt me tot nu toe 100% mee.

Tot zover dag 1, wij gaan vroeg de kooi in, want morgenochtend gaan we om 06.00 uur met een safari mee!

Weerbericht

2010-03-31T18:56:00.009+02:00

Zojuist op www.weeronline.nl even gegluurd hoe het weer in Botswana is. Nou dat ziet er veelbelovend uit. De winter mag daar dan in aantocht zijn, de temperatuur is er in ieder geval prima.

Voorbereiding

2010-03-27T12:14:00.002+02:00

De afgelopen jaren was onze reisbestemming een land in Azie. Dit jaar reizen we naar de andere kant, naar Afrika. Waarom naar dit continent dit keer? Omdat we uitgekeken zijn in Azie? Neen, absoluut niet! We willen nog heel veel zien van het Boeddhisme in nog een aantal Aziatische landen.

Neen, de reden dat we 'even' niet naar het Aziatische gaan heeft te maken met de hitte. In de maanden april - mei, dé periode waarin Joske en ik onze zomervakantie op kunnen nemen, is het in dat continent namelijk bloedje heet.

In India hebben we dit met name ondervonden. Bij een temperatuur overdag van ruim 47 graden, was het zelfs voor onze gids toen té veel van het goede. Het gevolg was dat we alleen in de vroege ochtend en de late namiddag iets deden, de rest van de dag verbleven we in een hotelkamer. Met airco was dat prima te doen, maar we hebben ook kamers gehad zonder.............!!

Tijdens onze vakantie op Borneo hoorden we van verschillende reizigers die we her en der tegen kwamen, dat Afrika erg mooi is. Met name de natuur schijnt daar overweldigend te zijn. Mijn associatie met Afrika is helaas......groepen mensen in een vrachtwagen en met elkaar op Safari. Surfend over Internet kwam ik echter op een gegeven moment de mogelijkheid van camperreizen tegen. Kijk, dat sprak me direct aan.

Via Africa feeling hebben we uiteindelijk deze reis geboekt en gaan opnieuw 2 van onze kids mee. Helaas is Karlijn degene die dit maal thuis moet blijven vanwege haar studie. Daarom gaan we dit jaar met Maaike en Koen op reis in een zespersoons camper.

We vliegen op 10 april 2010 naar Johannesburg waar we de camper in ontvangst nemen. Uit deze stad vertrekken we daarna zo snel mogelijk om via een aantal National Parcs naar Botswana te toeren. In Botswana bezoeken we de Okavango Delta en het Chobe National Parc. We maken een korte uitstap naar Zambia om de Victoria Falls te bezoeken. Daarna toeren we door het noorden van Zuid Afrika waar we onder andere het Krugerpark op verschillende plaatsen bezoeken. We eindigen het camperavontuur weer in Johannesburg en dan is het in de tussentijd 2 mei geworden.

Kortom, het wordt in ieder geval weer een avontuur met hopelijk goed (droog.....!!) weer. Wat betreft de natuur zullen wij vast en zeker aan onze trekken komen, we hebben er in ieder geval erg veel zin in!

Tot het eerste bericht uit Afrika groeten wij,

Joske, Maaike, Koen & Hans