Hallo, hier zijn wij weer vanachter een pc die het amper doet en waarvan het beeldscherm echt zijn langste tijd heeft gehad. Het is dus zeer waarchijnlijk dat dit bericht vol schrijffouten staat.
Gisteren zijn we goed aangekomen in het plaatsje Maun in de Ogavango Delta. Het was een rit vanuit Nata van ongeveer 300 kilometer en we moesten vooral goed opletten op gaten in de weg en overstekende beesten (ezels, koeien en geiten). Sturen hoefden we amper en over deze afstand zijn we slechts een handje vol auto's tegengekomen. In Maun hebben we eerst geprobeerd geld te pinnen, maar dat is in Botswana blijkbaar onmogelijk. Dus, mocht je ooit plannen hebben om naar dit land te gaan, schaf dan een Visa card aan! Uiteindelijk hebben we een geldwisselakantoor gevonden en hebben we een deel van onze reserve euro's ingewisseld voor Pulies. Boodschappen en uit eten kun je goed met een Mastercard betalen, maar tanken moet echt met Pulies.
Nadat we klaar waren in Maun vonden we de camping 12 kilometer ten noorden van deze plaats. Zo op het eerste gezicht een leuke camping, maar we hadden verwacht direct aan de delta te mogen staan. Maar helaas geen water te zien, behalva dan dat in het zwembadje van de camping. Omdat vanuit de camping allerlei trips te maken zijn, hebben wij gisterenavond een boattrip geboekt, inclusief een bushwalk. Het was een lijvig bedrag, maar we wilden het toch niet missen want de Okavanko delta is een ware bijzienswaardigheid.
Goed, vanmorgen vroeg opgestaan om zodoende om half acht in een jeep plaats te kunnen nemen voor een rit van 2 uur(!!!) naar een opstapplaats. De chauffeur, een erg aardige jongeman, hield niet zo van opschieten en we begrepen dan ook best waarom de rit 2 uur moest duren. Maar.......na enkele kilometers reden we plotseling van de doorgaande weg een pad de bush in. De daarop volgende rit was niet alleen spectaculair, maar door een schitterende omgeving bovendien. Het spectaculaire deed zich vooral voor toen we een rivier moesten oversteken, niet via een brug,. maar door het water en over 8 houten palen! In een nederzetting, bestaande uit die typisch Afrikaanse lemen hutjes en een palmbladeren dak, stapte een mevrouw in de jeep...het bleek een van de 'roeisters' te zijn. Niet veel verder berereikten we de opstapplaats en werden we opgewacht door een mannelijke collega van de vrouw. De vaartuigen waren heuse uitgeholde boomstammen en werden voortbewogen met een lange stok. Nadat we hadden plaatsgenomen volgde een ongelooflijk mooie tocht door een heel klein deel van de delta. We voeren, neen gleden, door spiegeglad water, door gras, riet en velden met waterlelies....adembenemend! Onderweg werd er bij heel kliene kikkers in het riet gestopt om er een foto van te maken. Ook mochten we op een gegeven moment het water in omdat de boten vastliepen op het zand. Ach, het was geheel ongevaarlijk en heerlijk verkoelend bovendien.
Na ruim een uur varen kwamen we in wat meer open water en lagen op een goede honderd meter .......................hippo's ons aan te staren. Hippo's, of te wel nijlpaarden en niet een paar, maar 15 stuks. Omdat het eorme beest een zeer slechte reputatie heeft, het is vijand nummer 1 van de mens in Afrika en daar buiten, bleven we dan ook op gepaste afstand. Eerlijk gezegd was dit voor ons eigenlijk al een beetje te dichtbij. Maar, het is wel een enorme belevenis om deze beesten in hun eigen habitat te kunnen zien, horen en ruiken!
Nagestaard door de hippo's meerden we enkele meters verder af en begon een vermoeiende, maar mooie wandeltocht door de bush (letterlijk). Helaas hebben we tijdens de wandeling geen wilde dieren gezien, zoals giraffen, olifanten en zebbra's. Nadat we weer ruim een uur in de boot hadden gezeten en genoten, namen we afscheid van de bootduwers. Op de camping hebben we een glas gedronken op deze uiterst boeiende en schitterende dag en we hebben deze dag zojuist afgesloten met een heerlijk diner in het restaurant van de camping.
Morgen vervolgen wij onze weg. We gaan dan weer terug richting Nata om vandaar uit naar het noorden, naar Kasane te rijden. We overnachten evenwel morgenavond in Gweta, vlak voor Nata. Uiteraard hopen we weer op een Internet mogelijkheid, die hopenlijk beter functioneert als deze!
